alehmackievic

Сёньня, пасьля 2 тыдняў чаканьня, я нарэшце набыў аксалінавую мазь. Каб абараніцца ад сьвінога грыпу)
Адбылося гэта так...( Read more... )

 З жахам думаю аб тым, што жонка сёньня ўвечары мяне накорміць аладкамі з чырвона-зялёнай мукі. (Зьмесьціва пакунку пакуль мне яшчэ невядомае).

Паліна зусім маленькая. Ёй тры гадкі, і яна яшчэ ніколі не засынала дома ў сваім ложку. Дзяўчынка любіць разглядваць малюнкі ў кнігах і верыць у казкі. А мама Паліны верыць, што аднойчы зможа сьпець калыханку сваёй дачушцы.
Большую частку свайго часу Паліна знаходзіцца ў бальніцы. Над яе паўсядзённым жыцьцём навіс праклён. Згодна зь легендай, русалка Ундзіна закахалась у рыцара, які адказаў узаемнасьцю. Рыцар пакляўся ёй у вернасьці: "дыханьне кожнага майго ранішняга прабуджэньня будзе залогам каханьня й вернасьці табе". Аднойчы русалка ўбачыла каханка ў абдымках іншай... "Ты пакляўся мяне сваім ранішнім дыханьнем! Пакуль ты ня сьпіш, яно будзе пры табе, але як толькі ты засьнеш, дыханьне пакіне цябе!"
Праклён Удзіны, альбо, мэдычным тэрмінам, ідыёпатычнае апноэ. Прыгожая легенда, якая стала падставай для страшнага дыягназу. Кожны раз, калі дзяўчынка засынае, яна ня можа дыхаць самастойна. На час сна да яе падлучаюць апарат штучнай вэнтыляцыі лёгкіх.
Паліна прыкрывае пальчыкам трахеастому (трубачку ў горле й трахеі, да якой ноччу падлучаюць апарат) і вучыцца размаўляць. Мама спадзяецца й чакае, калі пачуе звонкі галасок дочанькі.
Дзяўчынцы трэба рабіць апэрацыю й імплянтаваць спэцыяльны апарат - стымулятар дыханьня. Толькі тады яна зможа вярнуцца дамой назаўсёды, у свой пакойчык, у якім яна так любіць бавіць час з мамай. Для гэтага трэба сабраць нямалыя грошы - 80 тыс. даляраў. Апэрацыю будуць рабіць у Расеі, у навасібірскай клініцы.
Падрабязнасьці, а таксама рахунак, на які можна пералічыць грошы, на паслугачы http://www.chance.by/

Далучаюсь да тых, хто выкладаў 100 фактаў аб сабе. З нагоды прапаную скарочаны варыянт))

42/42

( Read more... )

 

 

 

З выгляду нягеглыя, але вельмі смачныя беларускія персікі...

Сябры! Ці валодае хто з вас тэхнікай хуткачытаньня?

Набіваецца ў сябры нейкі avmilinkevich. Не, брат, адпачывай. Спачатку навучысь прыёмам адкрытай барацьбы, а ня гнойнага паддывановага супрацьстаяньня.

Заўтра зноў суд. Чаму кажу зноў? Таму што апанэнтам для "Барысаўскіх навінаў" (якія я буду прадстаўляць) у каторы раз будзе выступаць Вера Пратасевіч, рэдактар "Адзінства".
( Read more... )

Выбіраў зь сямейнага электроннага архіву за апошнія месяцы здымкі для раздрукоўкі. Некаторыя зь іх вырашыў выкласьці)

( фоткі )

Атрымаў ліст ад Уладзя Лабковіча з тлумачэньнем ягонай пазыцыі ў сувязі з загадам старшыні Партыі БНФ “Аб правядзеньні агульнага сходу сяброў (актыву) партыі” .
( Read more... )

Яшчэ зусім нядаўна чытаў у інэце матэрыялы, прысьвечаныя другой сусьветнай. Усплеск зацікаўленасьці (ня толькі маёй) быў зьвязаны перадусім са сьвяткаваньнем чарговай гадавіны перамогі над фашызмам. Розныя погляды, часам процілеглыя. Розныя канцэпцыі. Часам узаемавыключальныя. Хтосьці кажа аб злачынствах фашыстаў, калябарантаў-беларутэнаў, саюзьнікаў-англасаксаў, хтосьці даводзіць ня меньш злачынную сутнасьць бальшавізму й савецкага рэжыму. У гэтай блытаніне поглядаў вельмі лёгка згубіцца. Але ва ўсіх, бадай (альбо ў большай часткі апанэнтаў), ёсьць бяспрэчны аргумэнт: вайна - гэта зло. Нягледзючы на яе мэты, характар, мэтады. Бо кошт любой вайны - чалавечыя жыцьці. І душы. 
( Далей чарнуха. Чытаць асобам ад 18 )

Разгарэлася дыскусія па другой сусьветнай. Глядзі спасылку

http://salasz.livejournal.com/123070.html?view=667070#t667070

Я не вялікі спэцыяліст па другой сусьветнай. Але маю свой погляд на той складаны пэрыяд. Цікава, сябры, выслухаць вашыя меркаваньні. Праблема настолькі ж складаная, наколькі балючая. Але яе не абыйсьці.

Апошнія камэнты ў тым блёгу чытаць ужо немагчыма. Тое, што вышэй - яшчэ больш-меньш чытаецца. Даю раскладку))
( Read more... )
 </div>

Сёньня ў гонар пасьпяховага заканчэньня маёй дочанькай 3 клясы (выдатніца!) я падарыў ёў кнігі. Адну на расейскай мове ("Аліса ў залюстроўе") і 2 - на беларускай. Адну зь іх - "Карлсан-з-даху" пачалі чытаць ужо сёньня (па старай завядзёнцы - на нач). Ледзь не парвалі жываты са сьмеху))) Даўна я так не сьмяяўся... Дарэчы, кніга вельмі густоўна аформлена, а напісана - тарашкевіцай. Дзякуй за цудоўныя хвіліны дзяцінства Астрыд Ліндгрэн. Дзякуй выдаўцу Зьміцеру Коласу, перакладчыку Юрасю Жалезке й мастаку-афарміцелю Марыне Рудьзко.
ЗЫ. Заўтра - сьвяточны торт у гонар выдатнікаў!

Ужо ня першы раз са мной у скайпе спрабуюць пазнаёміцца франкамоўныя нявесты з Кот-д'Івуару (былы Бераг Слановай Косьці). Узьнікае законнае пытаньне: ці ім падабаецца мая аватара, ці ім падабаецца мая гандураская прапіска? Ня ведаю. Але дакладна ведаю: Кот д'Івуар - край непалоханых чарнаскурых франкамоўных нявестаў)) Эх, паслаць бы ўсё нах.., дый паехаць (паляцець? паплыць?)  у Кот-д'Івуар)))))))))) Альбо ў Гандурас (а адтуль - у Кот-д'Івуар))) 

Па наяўнасьці ў горадзе клоўнаў у зялёных фуражках зразумеў, што сёньня - дзень "пагранца". ці я нешта блытаю? не, ня можа быць. бо клоўнаў я бачыў некалькі

Дачка прынесла са школы добрую навіну: яе, як адну з самых-самых, узнагародзяць падзякай у выглядзе граматы. Старанная яна ў мяне)) Усяго нічога каштуе тая падзяка - 500 рублёў. За блянк ад будучай граматы, я так разумею.